Even tussendoor en echt héél iets anders

augustus 30, 2019 5 Door Johan

Wil toch nog even een observatie met jullie delen. Niet direct zeil- of vertrekkersgerelateerd, maar toch.

We zijn nu een tijdje weg uit Nederland en ik vind dat Nederland best wel AF is. Alles is geregeld in ons landje. Wegen zijn goed voorzien van wegwijzers, zowel voor auto’s als voor fietsers en wandelaars. Treinen rijden volgens een strak minuten schema, Onderwijs en bijstand is redelijk op orde. We hebben zelfs een hitteplan, plan van aanpak wolven en een protocol voor als er een potvis aanspoelt. Als 112 er bij hoge uitzondering uit ligt en de back-up is niet helemaal op orde is, dan is het land te klein. Dat geeft in mijn ogen wel ongeveer goed aan hoe erg wij georganiseerd zijn.

Ook voor alles wat wij aan infrastructuur hebben. Niet alleen wegen maar ook gas, Electra en telefonie/internet. We hebben dat in Nederland allemaal keurig weggewerkt onder de grond en achter de muren van de huizen.  Echt keurig netjes en dat valt altijd pas goed op als je weer ‘ns in het buitenland bent. Toen ik een aantal jaren geleden in Dublin was, ‘schrok ik van de spaghetti die over de straten en langs de muren hing. Het ziet er niet alleen heel slordig uit, maar lijkt me ook enorm storingsgevoelig. Is misschien een rara fetisj/afwijking maar vind wellicht zijn oorsprong in de eerste jaren in mijn carrière waarin ik in de energiesector actief ben geweest.

Hier in Spanje kunnen ze er ook wat van en ik heb een paar fotootjes gemaakt.

En ja: dit is duidelijk een symptoom van tijd over hebben

Eén aansluitkastje helemaal open: kan heet zo inregenen. Als we draad over hebben dan maken we dat niet op lengte, maar bundelen we dat maar ff bij elkaar

Aansluitkastje dat er een beetje bijhangt

Ook heel veel gezien: de draden in één moeite meeschilderen

En dit is toch wel echt een gemiste kans. Gaskast mooi in de muur weggewerkt en dan toch maar de gasleidingen weer zo snel mogelijk naar buiten.

Por que? (Maar nogmaals: misschien ben ik een beetje een oude zeur, maar valt me altijd enorm op)