Ongeveer een uur nadat de nieuwe accu\u2019s eindelijk waren ge\u00efnstalleerd, zijn we vertrokken. Idealiter hadden we nog een nachtje gewacht om te kijken of ze helemaal naar behoren werkten. Het is behoorlijk vervelend als je onderweg moet constateren dat er \u00e9\u00e9n accu niet goed functioneert of zo. Maar omdat we alle marge qua tijd zo langzamerhand waren kwijt geraakt was het direct \u2018trossen los\u2019.<\/p>\n
Gelukkig doen zowel de zonnepanelen als de accu\u2019s het prima. De start vanuit Santa Cruz was flitsend. Tussen de eilanden stond heel veel wind en we waren vrij snel ten zuiden van de eilanden. Om\u00a0 de luwte \/ windschaduw van de eilanden te ontlopen, hebben we pas na de eerste nacht, bij daglicht een gijp gemaakt richting het westen.<\/p>\n
Na nog een dag zijn we pal voor de wind gaan varen en hebben we de kluiver uitgeboomd. Dit is eigenlijk de zeilvoering die we nu al een dag of vijf dag en nacht voeren. Grootzeil uit naar stuurboord, met bulletalie erin en kluiver over bakboord met de boom erin. Alles goed vast en gefixeerd. Het is wel een zeilvoering waarin je wat minder wendbaar bent, maar we verwachtten ook weinig boten en verkeer tegen te komen. De boot ligt redelijk stabiel en het water is behoorlijk vlak met een beetje deining tot zo\u2019n 2 meter.<\/p>\n
Op dit moment (5\/12 10:58 lokale tijd): 18\u207038\u2019N \/ 30\u207004W. Dus iets ten NoordWesten van de Kaap Verdische eilanden.<\/p>\n
De wind varieert tussen de 15-20 knopen. Soms eronder en soms erboven en de snelheid schommelt rond de 6,5 en 7 knopen. Gaat best wel lekker. Het mooie is dat we in die eerste week maar 2 motor uurtjes hebben moeten maken. En eigenlijk alleen maar omdat we vonden dat het net niet snel genoeg ging.<\/p>\n
Het wachtschema werkt goed. We zijn met z\u2019n vijven (Piet-Jan, Ronald, Mattijs, Ilse en ik) en je loopt 2 uur wacht, waarna\u00a0 je de 2 uur daarna wacht \u2018te kooi\u2019 bent. Mocht er iets zijn waarvoor de wachtloper hulp nodig heeft, dan kan de \u2018wacht te kooi\u2019 erbij worden geroepen. Dat is eigenlijk nog maar zelden gebeurd, waardoor je voor of na je wacht 8 uur kan slapen. We zijn dus inmiddels allemaal ook goed uitgerust. Het wachtlopen stelt ook weinig voor omdat er inderdaad geen verkeer is. Tot gisternacht. E\u00e9n groen lichtje met een iets kruisende koers dat steeds iets dichter bij kwam, en nog iets dichterbij en nog iets dichterbij totdat het AIS-alarm afging dat we op aanvaringskoers lagen. Zul je net zien: een h\u00e9le oceaan, vier dagen in de verste verte geen boot te verkennen en dan zie je toch nog een boot waar voor je zult moeten kruisen<\/p>\n
Het toeval wilde dat het ook een Nederlands boot was. Ook vertrekkers uit onze lichting. Het was de Palatina en zij waren vorig jaar ook op de vertrekkersbijeenkomst in Enkhuizen en waren op weg van de Canarische eilanden naar Barbados. Via de marifoon hebben we ze nog even opgeroepen en het was gezellig om tijdens de overtocht toch nog wat contact te hebben.<\/p>\n
We koken per toerbeurt en tot nu toe is het heerlijk eten. Voor week 1 zijn de meeste groenten nog verse, maar we schakelen geleidelijk over naar groenten uit de diepvries en uit blik en pot. We hebben er voor gekozen om \u2019s middags gezamenlijk de warme maaltijd te doen. Overdag is het nog licht en is het in een schommelende boot eenvoudigweg wat makkelijker om een maaltijd in elkaar te draaien. Rond 5 uur hebben we ook nog een \u2018snack\u2019-moment met wat lekkers (\u00e9ne keer worst en kaas plateau, maar kan ook nacho-hapje zijn, we hebben zelfs nog een lamsbout in de koelkast liggen). Het eten is sowieso het belangrijkste gespreksonderwerp aan boord: \u201cwat eten we?\u2019, \u201cwat is de stafhap?\u201d, \u201cwat eten we morgen?\u201d etc. Naast de vraag natuurlijk van hoe hard we gaan en waarom het niet sneller kan.<\/p>\n
Tot nu toe is het allemaal erg goed uit te houden. Er gebeurt ook niet zo bijster veel en iedereen leest wat, kijkt wat gedownloade filmpjes, luistert wat podcasts en het is hier dus prima uit te houden.<\/p>\n
E\u00e9n ding wat bitter tegenvalt en wat zich een beetje als een rode draad begint af te tekenen is het vissen. We hebben elke dag de hengel uit, maar zijn nog steeds niet in staat om een visje aan boord te krijgen (ik word langzamerhand het lachertje van de vertrekkersgroep \u2639).<\/p>\n
We hebben weliswaar \u00e9\u00e9n keer een tonijntje en \u00e9\u00e9n keer een Mahi Mahi tot een paar meter achter de boot naar binnen gehengeld, maar steeds verspeelden we de vis met of zonder aas op het laatste moment. Echt ontzettend balen, zeker ook omdat we langzamerhand door het kunstaas beginnen te raken. Met een positieve instelling zou je kunnen zeggen dat we steeds een stukje verder komen, maar het blijft enorm balen. Maar we blijven het proberen.<\/p>\n
Schrale troost is wel dat er vanochtend een vliegende vis aan boord lag. Ben alleen bang dat dat niet meetelt. Die zien we overigens veel: vliegende vissen. Wist niet dat ze zulke grote afstanden boven het water konden afleggen. Soms zien we hele scholen tegelijk. Uiteraard ook weer de nodige dolfijnenshows gehad onderweg. Elke dag komt er wel een groepje rond de boot spelen. Zou mooi zijn al we nog een keer een walvis zouden kunnen spotten, maar ik geloof dat dit daarvoor niet helemaal het goede gebied is.<\/p>\n
Deze blog wordt overigens door Katja online geplaatst. Ik mail het naar haar toe (kan via de satelliet telefoon) en zij publiceert het vervolgens. Ik heb ook nog geprobeerd om foto\u2019s door te sturen, maar dat lukt helaas niet echt (worden erg gecomprimeerd en zijn niet echt toonbaar).<\/p>\n
Binnenkort weer een update. Hopelijk zijn we dan over de helft heen.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"