Jaaaaah,<\/p>\n\n\n\n
Daar is ie dan: het eerste blog bericht. Het heeft even\ngeduurd. Maar dat is omdat we verschrikkelijk moe waren en toch ook nog wat\nklusjes moesten afronden. <\/p>\n\n\n\n
Inmiddels liggen we in Duinkerken, maar laat ik even bij het\nbegin beginnen.<\/p>\n\n\n\n
Vrijdag was daar ons uitzwaaifeestje en Ilse haar\nverjaardag, waar (Ilse had daar al voor gewaarschuwd) natuurlijk eigenlijk GEEN\ntijd was om uitgebreid met iedereen te praten (excuus daar nog voor). Was\neigenlijk ontzettend jammer. Teveel mensen gemist, maar hopelijk heeft iedereen\nzich toch vermaakt<\/p>\n\n\n\n
Zaterdag zijn we vertrokken richting Amsterdam Marina en\nhopelijk zijn die eerste mijlen niet symbolisch voor onze tocht, want na 5\nminuten uit de haven lagen we al muurvast.
\nStom-stom-stom-stom. Ondanks een bijgewerkte waterkaart waarop stond dat het\nmogelijk was om af te snijden en een dieptemeter die nog genoeg diepte aangaf\n(waterplanten?) zaten we muurvast. Achteraf hadden we beter moeten letten op de\n\u2018Snelle Jelle\u2019 (sleepboot) die al klaar lag te wachten op een nieuwe klant.<\/p>\n\n\n\n
Maar goed: boot omgedraaid (met motor en boegschroef) en\nlangzaam aan zeker schoven we weer van de plaat af.
\nMet het schaamrood op de kijken en met een zuur knikje van de sleepdienst,\nvervolgden we onze eerste \u2018leg\u2019 richting Marina Amsterdam. Eigenlijk terug naar\nwat de afgelopen anderhalve maand ons \u2018thuis\u2019 was.<\/p>\n\n\n\n
\u2019s Avonds nog met Katja en Jitske gegeten bij Loetje waarna\nze nog bij ons op de boot geslapen hebben.<\/p>\n\n\n\n
Toen dus echt het afscheid op zondagochtend van Katja en\nJitske. Dat gaat je toch niet in de koude kleren zitten. Was best wel\nemotioneel ook al weten we dat we nog op allerlei manieren contact kunnen en\nzullen hebben.<\/p>\n\n\n\n
En toen \u2013 grote verrassing- de familie Butter uit de Zaan\ndie ons op het Noordzee kanaal met maar liefst twee boten escorteren richting\nIJmuiden. Hartstikke leuk, lief en onverwacht.<\/p>\n\n\n\n
Eerste stop was Scheveningen en de dag daarna door naar\nVlissingen. Heerlijke zeiltocht. Op een uurtje windstilte na alles kunnen\nzeilen. De Michiel de Ruyter haven blijft een fantastische haven waar we (na\neen aantal jaren daar gelegen te hebben) graag weer terug kwamen.<\/p>\n\n\n\n
In Vlissingen wat achterstallig onderhoud en administratie gedaan.\nAlvast de vluchten geboekt voor in November (als we even terug komen in\nNederland) en voor de kinderen die in December naar Suriname komen.
\nOok de mast in geweest om oplossing te vinden voor de niet werkende radar.\nAlles lijkt te wijzen op een kabelbreuk, maar helaas de oplossing nog niet\nkunnen vinden. Geluk is er AIS en hebben we daardoor een (misschien nog wel\nbeter) zicht op de schepen om ons heen.<\/p>\n\n\n\n
Gisteren op ons tripje naar Duinkerken stond er behoorlijk wat\nwind waardoor we wel lekker opschoten maar dat bij Dokkie helaas tot zeeziekte\nleidde. Ze vond er weinig. Helaas kwamen we er \u2019s avonds bij het naar bed gaan\nachter dat ze het bed onder had gesuugd. Dankjewel Dokkie.<\/p>\n\n\n\n
Maar alles weer schoongemaakt en inmiddels liggen we na een\nkort en relatief kort tochtje in Boulogne<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"